ژغال

نازِ شست

2011-02-09T12:50:00.003+03:30

نازِ شست شکار، مثه شاباشِ مطربا بی برکته. دسترنج نیست، سکه برفی که تو آفتاب آب میشه، فقط شب میشه خرجش کرد، انگار نمیشه باهاش نان خرید و نان رو به خونه بُرد. هی، میشه دودش کرد، یا آبِ انگور.

گرو

2011-02-03T14:11:00.002+03:30

دلِ باخته رو کی گرو بر میداره؟

حساب

2011-02-03T14:08:00.004+03:30

کباب شو معیرالدّوله می‌خوره، دودشو همسایه ها، معصیت و غیبتشم به حساب ما نوشته میشه، معصیت بی لذت.

چهل و هفت یازده

2011-02-03T13:25:00.009+03:30

نریز اون کبره‌ها رو کف اطاق، نکبت। زندگیمونو مرض و میکروب ور داشت। چه پاک تراشم می کنه عنتر। یه بارکی بگو قابت کنیم بزنیمت به دیفالسنجد خیلی‌ام چهل و هفت یازده اس، نشسته دم باد تو درگاه، سُمبل شده لب پنجره। هه هه هه.

دوا

2011-02-03T13:17:00.003+03:30

- وخی یه حمومی برو، از این کسالت در می‌آی. دوای رخوت تو دستِ مشت و مال چیه اس.
- یه دلاک سراغ داری، دلِ آدمو بشوره، بخور، کرک جون، آب از دستِ صیاد خوردن بهتره تا سلاّخ، بخور.
- سلاّخ خلاص می‌کند، صیاد گرفتار.

چشم انداز

2010-12-18T15:59:00.000+03:30

برای آمدن به چشم، باید در چشم انداز بود.

زندگی

2010-05-22T09:48:00.002+04:30

با همه بلند بالائی، دستم به شاخسار زندگی نرسید.

اشکنه

2010-05-19T00:15:00.003+04:30

رختاتو عوض کن، لباس عید خودمو آوردم بپوشی. شامم اشکنه داریم، همون غذای خوشمزه ی قدیمی و ارزون خودمون، که هنوز خیلی از مردم فقیر آرزوی خوردنشو دارن و وسعشون نمی رسه.

استنطاق

2010-04-29T15:53:00.003+04:30

- اسم؟
- هه ...
- اسم پدر؟
- هه، هه ...
- اهل؟
- هِه هه ...
- گفتم اهلِ کجا هستی؟
- هه، هه ...
- شغل؟
- چی؟
- ساکنِ؟
- هه، هه ...
- موقع سوء قصد به اسماعیل خان کجا بودی؟
- هه، هه ...

خاکه رو خاکه

2010-04-08T09:07:00.002+04:30

شدم شاگرد مرحوم پدرم دواچی،اما تو این دواخونه هیچ مسکنی نبود برام، اِلاّ دوای اون طبیب ارمنی، ذکاووس عرق فروش، شبانه روزیش کردیم، خاکه رو خاکه، که مَستیم از گل نیفته، مثل تو که غم برادرتو کردی بهانه. سنّت شب جمعه اش چی؟ یه وقت دیدی یکی از همون گلای پلاسیده ی باغچه ی ولی خان یار موافقشه و برادری مثل تو، یار و غار، نه.

جیگرک

2010-03-13T23:51:00.006+03:30

- پرش کن، بریز، دلت بیاد. انگار زعفرون میکشه، یه پیاله جیگرک این حرفا رو نداره که. پسر پاتو جمع کن بینیم.
- اوسا بفرما، بفرما اوسا دل جیگره. خیلی خاصیت داره، خونِ خالصه. دل و جرأت آدمیزاد رو زیاد میکنه، اوسا.
- تو بخور که لاجونی، بُردل! اگه جیگر برا درمون بود که، گوسفندا شیکم گرگه رو سفره کرده بودن، آقا پسر.

تفنگچی

2010-03-13T23:47:00.004+03:30

من رضا تفنگچی رو پیدا کردم ولی اون تفنگش رو گم کرده بود.

زنجیرک

2010-03-13T15:23:00.000+03:30

های، ولایتِ زندان، ما را طلبید عاقبت این عُشاق خانه. هنوز زنجیر در گوشت است، زنجیرک! موریانه گوشت! کی به استخوان میرسی آخر. زنجیرک! تسبیح عارفان، صدای پای من حالا شنیدنی است، از این دست ساز، کوهِ کوچک! دماوندم باشی، کمی، سرو! از اینجا چوب کبریتی، ای ساز لابلا آشفته در هم وصل! تو حلقه یاهو بودی، وصل شدی به هیاهو؟ وه که چه غوغایی، سرود، ای اُشتران اَندکید که ما بیشتر داریم از شما، نه زنگی به گردن که تن، در زنگیم. زنگیِ زنگ، پیر چنگی بزن، که زخمه نه به سیم، به فولاد می زنی. رسیدیم گر چه پیر، گر چه دیر، لطف تو دیوار به این است که من به چشم محبس نگاهت می کنم نه چهار دیواری. هر چه باشی، این مسافرخانه محکومان هم از آن بالاخانه عظیم تر است هم مایه عبرت.

دروغ چرا؟

2010-03-06T10:40:00.011+03:30

- والله دروغ چرا؟ تا قبر آآآ ... انگلیسی آ ازما هم دل پر دارند ... تو جنگ کازرون ما چقدر از این انگلیسیا کشتیم! پنداری دیروز بود ... با یک ضربِ شمشیر سر یک سرهنگشان را انداختیم جلوی پاش ... همچی سرش را زدیم که حالیش نبود ... کله ی بی تنه رو زمین افتاده بود به اندازه ی نیم ساعت به ما فحش ناموس می داد و بد و بیراه می گفت ... ما از ناچاری یک دستمال چپاندیم تو حلقش ...
-بگذار ببینم مش قاسم!...

دل تنگی

2010-03-03T18:17:00.002+03:30

دلمون برات تنگ میشه، بهت عادت کرده بودیم. به اخم و تخمات، اولدرم بلدرمات، سگ صلحیات. ولی گور پدر دل ما! دل تو شاد!

دستِ آخر

2010-02-19T04:25:00.002+03:30

- کفش و کلاهِ نو واسه یارِ تازه است؟
- آهان، پیانورو که نمیشه با الیجه و کمرچین زد.
- بی وفایی نکن به استاد، مسئولیتش سنگینه، کوه باشه از پا در میاد.
- کوه ما برابر سلسله جبالِ جهان، کُتل خاکی نباشه؟ یه وقتم دیدی این کوه، موش زائید دستِ آخر.

خودتو به من بِنَما

2010-02-19T04:22:00.002+03:30

- توی چاه. آهای رضا! کدوم سولاخی، بُزمجه؟ هان؟ تپیدی تو چاه؟ از این چاه بوی آدمیزاد میاد.
- بلا نسبت آدمیزاد، اُوسا.
- کفتر چایی ام که بشی، میام تو چاه بالتو می شکونم. اگه مردی رضا، یه دم خودتو به من بِنَما تا قیمه قیمه ات کنم. خونه ات رو سوزوندم، خِرت و پرتاتم ریختم تو کوچه لُختیا، چَپو کردن.
- مور و موریونه بیشتر داشت تا تیر و تخته.
- قشون کک و ساس راه افتاده زیرِ گُذر.
- آینه چراغِ سر عقدِ ننه ات ام خورد و خاکشیر کردم. پاشو. دِ میگم پاشو. خورده شیشه هاشو جمع و جور کن، بده چوبکی. دِ بده نمکی.ببره سر قبرِ بابای تون به تون شده ات.

کاش!

2010-02-18T01:52:00.005+03:30

کاش این دنیا هم مثل یک جعبه موسیقی بود، همه صداها آهنگ بود، حرف ها ترانه.

سعادت

2010-02-12T15:15:00.003+03:30

التماس دعا، خوش به سعادتتون که میرین روضه، جاتون وسط بهشته، ما که دنیامون شده آخرتِ یزید، کیه ما رو ببره روضه، مجید آقا تو رو چه به روضه، روضه خودتی، گریه کن نداری، والاّ خودت مصیبتی، دلت کربلاست، ماچت می کنم آ، داداش حبیب اهل روضه نیست، فقط سر خاک آقام دستمال گرفته بود دستش، میزد تو پیشونیش.

دربخانه

2010-02-12T12:06:00.002+03:30

عقلای خارجه می‌گویند با اینکه اهل ایران ذاتا خیلی باهوش و بیش از هر جنس آسیا طالبِ علم و مستعد ترقی هستند، این اوقات در وزارت‌ها و بر مناصب بزرگ دولت خیلی کم آدمِ قابل دیده می‌شود.
این حرف بسیار صحیح و سببِ آن واضح است. در هر ملکی که برحسب سوء‌اتفاق یک وزیرِ جاهل بر کل امور مسلط بشود، علم و هنر لابد باید از دوایر دولت فرار بکنند. رئیس ِ ناقابل به جهت حفظ مقام خود مجبور است به هر قسم تدبیر اهتمام نماید که عموم اهلِ دربخانه از خودش پست‌تر و نابکارتر باشند. در هر وجودی که فی‌الجمله هوش و علم ببیند باید لابد دشمن او باشد. توقع او از رؤسای امور فقط این خواهد بود که بی‌هنر و بی‌عار باشند. بدیهی است که در چنان دستگاه نه تنها مردم پیِ معرفت نخواهند رفت بلکه سعی خواهند کرد آنچه هم می‌دانند فراموش بکنند. چنانکه الآن جمعی از وجودهای ممتاز ایران بجهت دفع حسدِ این رؤسای ناقابل سعی دارند خود را بقدر امکان بی‌هنر و احمق قلم بدهند. در این‌صورت چه جایِ تعجب است که فضل و هنر در دربخانهٔ دولت به‌کلی مفقود و جمیع مناصب و مصالح این ملک بازیچهٔ جبال نابکار شده باشد.

شوره بختی

2010-02-11T02:27:00.003+03:30

شاهی به این شوره بختی، حقا نوبر روزگاره. پروگرام سفر را به قلم سیاه نوشته بود انگار، آن خطاط قضا. سفر انگلستان موقوف شد، به جهت در گذشت پسر صغیر ملکه انگلیس، دعوت را پس خواند آن عجوزه هزار داماد. میل ایتالی کردیم، بغتتآ امپراتورش ترور شد و دعوت منتفی. لاعلاج ما مقیم شدیم در حوزه پاریس، اونان سرا سالنهای عیش نوش تعطیل شد و مراسم تذکار و ادعیه در کلیسا برپا. معتکف سفارتخانه بودیم که اشارت به سیاحت موزه لوور رفت و مقبول افتاد که چیزی نمانده بود به دست آن کافر اجنبی تلف شویم.

کسب آبرو

2010-02-09T09:54:00.001+03:30

فکر و ذکرمان شد کسب آبرو، چه آبرویی، مملکت را تعطیل کنید دارالایتام دایر کنید درست تره. مردم نان شب ندارند، شراب از فرانسه می آید، قحطی است، دوا نیست، مرض بیداد می کند، نفوس حق النفس می دهند، باران رحمت از دولتی سر قبله عالم است، و سیل و زلزله از معصیت مردم. میرغضب بیشتر داریم تا سلمانی. سر بریدن از ختنه سهل تر. ریخت مردم از آدمیزاد برگشته، سالک بر پیشانی همه مهر نکبت زده، چشم ها خمار تراخم است، چهره ها تکیده از تریاک. اون چهار تا آب انبار عهد شاه عباس هم، آبش کرم گذاشته، ملیجک در گلدان نقره می شاشد، چه انتظاری از این دودمان. با آن سر سلسله اخته. خلق خدا به چه روزی افتادند از تدبیر ما، دلال، فاحشه، لوطی، لَلِه، قاپ باز، کف زن، رمال، معرکه گیر، گدایی که خودش شغلی ست، مملکت عنقریب قطعه قطعه می شود.

کریم شیره ای

2010-02-06T19:55:00.001+03:30

- پدر سوخته، کی هستی؟
- منم قربان، کوچیک شما کریم شیره ای.
- سر شوخی نداریم، از عاقبت امروز خبری نیست، اما هر چه هست، جدّی ست. برو کریم، امروز حوصله ات را نداریم.
- سالیون سال ما حوصلۀ شمارو نداشتیم قربان. حالا یه دفعه اش هم شما حوصلۀ ما رو نداشته باشین.
- این دیگر از عزرائیل هم بدتر است.
- خدا مرگت بده کریم.

میگساری

2010-02-05T17:59:00.001+03:30

اولِ پیاله و بد مستی؟!

داداششم

2010-02-03T09:20:00.001+03:30

- عبدالله، مجید کجاست؟
- اَلانه اومد، بادیه شو شیر کرد، رفت در دکون.
- دیشب خونه نیومده، باید بدونم کجاست، من داداششم، تو خودت حکمآ داداش داری.
- یکی داشتم، شیر خوره بود، ننه م کم خون بود، شیر نداشت، می اومدم صبا واسش شیر میگرفتم، مثِ الان که واسۀ بچه اوسام می گیرم، آقام گفت من نمیتونم از پس شیکم این بچه برام. ننه م از شیر گرفتش، بستش به تیلیت، داداشه اولش مثِ توپ شد، گرد و قُمبلی، بعدم شیکمش باد کرد، افتاد مُرد.

همین

2010-02-01T20:16:00.002+03:30

رستم بود و يكدست اسلحه، ما بوديم و همين سماور لكنته.

شوق رفتن

2010-02-01T17:04:00.002+03:30

مرگ حق است، اما مردن به دست شما حقیقتآ مشکل است. فقط شوق رفتن از میان شماست که مرگ را آسان می کند.

کارستون

2010-01-27T17:44:00.006+03:30

- به فکرِ قوس نان بودم نه، قرص نان، اگر چه در دایره چرخ فلک به نقطه نان هم نرسیدم. من در کار خط بودم، خط و خطا، خطاطی، شما به چه کار بودین بانو؟
- رُوفتن، دوختن، پخت و پز، تابستان آبغوره می گرفتم، زمستون رُب انار.
- همه رو به شکمِ من کردی. آب یک تاکستان رو.
- دوای پا دردتون بود آبغوره.
- و یک نارنجستان نارنج.
- آب نارنج، دوای سر دردتون بود.
- یک باغ انار.
- فسنجون دوست داشتین.
- پس گردو هم خوردم؟
- شکر خدا، همه چیز خوردین، شما چیز نخورده نیستین، مرد باید چشم و دل سیر باشه.

نعمت

2010-01-27T12:19:00.004+03:30

وقتی هوای شَهرت، مطلوب نیست، داشتنِ خانه ای که دلتنگِ حصارش نشی نعمته و ما شاکر به این نعمتیم.

عجز

2010-01-27T09:27:00.005+03:30

ای خیاط! اگر می توانی رختی به قامتم بدوز که آستین ها، دست ها رو نه دست به سینه کنه، نه دست به کمر، حالا که عاجزی پس دو نوع امتحان می کنیم، یکی به جهت شرفیابی، قربانِ خاک پای جواهر آسای مبارکت گردم، یکی هم جهت احضارِ آدم ها. آهای پدر سوخته ها کجائین؟

الامان

2010-01-23T22:53:00.008+03:30

نمایشنامۀ کمدی انتقادی مراسم آش پزان در سه پردۀ بی پرده با شرکتِ، به قلمِ، زیر نظرِ تنظیم و تدوینِ، شعر و آهنگ، دکور و لباس و گریم، از کریم شیره ای.
- نمک کار ما بی نمکا رفتن تو کوک اینو و اونه. اگر عاقبت کار بند و زندونه ما رو به خیر و شما رو به سلامت. دیگه ما حوصلۀ بند و زندون نداریم قربان، جون شما والله. دیگه ما طاقت کشیدن ناخن و دندون نداریم قربان. الامان، سلطان خوبان الامان.

غربتیا

2010-01-23T16:44:00.011+03:30

- کشتنش حیوونو، اَی غربتیا نامسلمون.
- نامسلمونتر از اونا برادری بود که می خواست برادرشو بکشه.
- اِ، قصه حضرت یوسفه، بلدم، داداشا انداختنش تو چاه.
- حلالم کن مجید، من میرم پی بختم.
- هِ هِ، میری شکار، تو این سوز سرما، ماچت کنم، ماچت می کنم آ.

باده

2010-01-21T15:39:00.002+03:30

کفاف کِی دهد این باده ها به مستی ما.

استنطاق

2010-01-20T10:20:00.001+03:30

- اسم؟

- اوس هاشم.

- اسم پدر؟
-عباس.
- اهلِ؟
- اهلِ دل.
- شغل؟ کسب و کارت چیه؟
- پدر عاشقی بسوزه، خاکستر نشینم.
- موقع سوء قصد به چه کار بودی؟
- یادِ یار، خوابِ خوش.

قهوه قجری

2010-01-16T16:20:00.014+03:30

لابد چیزهای زیادی در باب قهوه قجری شنیده اید، که خاندان قاجار برای کشتن منسوبین و خدمتگزاران نزدیک خود به جهت حفظ ظاهر، بی سرو صدا اونها رو با قهوه مسموم می کنند. همه موهومه، شایعه ست. کسانی که در اثر خوردن قهوه قجری مرده اند، به تصدیق حکیم باشی مرگشان طبیعی بوده.

پیشه

2010-01-15T12:31:00.006+03:30

- چرخاندن زبان که نشد کار. گرچه بپسندند در این دیار، اما دولت من اهلش نیست. دولت من شاعر بَه بَه گو نمی خواهد. قلمدانشان پر شال است، که تا سر کیسه را شل کنی، سیل بَه بَه از قلمدانشان سرازیر شود.
- اگر خودتان اهل قلم نبودید، این انتظار هم نبود.
- اهل قلم و قدم. بخشکد قلمی که قدمی را به حرکت نمی آورد.
- این محتکران کلام زیبا، کسب رذیلانه ای پیشه کرده اند،که بی مایه، چشم دیدن بهار را هم ندارند. آخر آشپزخانه ما هم می تواند اسامی مأکولات را پشت سر هم کند.
- اگر بتواند، خودش هنری است.

آبگوشت

2010-01-14T15:05:00.005+03:30

دلم میخواد، یه آبگوشت بار کنی، اسمی، سیر به هوس بیفته، گرسنه به زاری.

آب دوغ

2010-01-12T19:04:00.002+03:30

آب دوغ که خوردی کاسه اش را دَمَر کن زیر سرت.

قلی خان

2010-01-12T17:41:00.004+03:30

- بشین اینجا می خوام باهات حرف بزنم.
- ببین پیرمرد، من اگه می خواستم نصیحت بشنُفم، پدر بزرگم هنوز زنده اس.
- یعنی تو اینقدر صافو ساده ای که منو بابا بزرگتو قد هم می بینی؟
- مگه تو کی هستی؟ اصلآ تو چی کاره ای اومدی از آدمای من حرف میکشی؟
- قلی خان دزد بود، خان نبود، لابد تو هم اسمشو شِنُفتی. وقتي سن و سال تو بود... به خودش گفت تا آخر عمرم... ببينم ميتونم... تنهايی... هزار تا قافله رو... لخت كنم؟ با همين يه حرف پای جونش واستادو ... هزار تا قافله رو لخت كرد. آخر عمری پشت دستشو داغ زدو ... به خودش گفت... هزارتات تموم شد... حالا ببينم... عُرضه شو داری تنهايی... يه قافله رو... سالم برسونی مقصد؟... نشد... نشد... نتونستو مشغول الذمّه خودش شد... تقاص از اين بدتر؟
- تو قلی خانی؟... آری؟...آری؟ تو قلی خانی؟...تو قلی خانی؟...قلی خان!!!

می زده

2010-01-12T10:31:00.001+03:30

شراب زده را شراب دواست.

جوبچی

2010-01-10T22:26:00.005+03:30

داش حبیبم یه نفره تو اونا، غربتیا یه لشگرن. جخ سر داش حبیبم مثل سر اونا تافتونیه، نه سنگکی، با اونا تنیه، با من ناتنیه، با اونا تنیه، با من ناتنیه، با اونا تنیه، با من ناتنیه، با اونا تنیه، تن تن تنیه، ناتن تن تنیه، تن تن تنی، ناتن تن تنی، ناتن تنی، ناتن تنی، دنگ،... آقا مجید، اگر غربتیا برگشتن گفتن جوبچی لجن جمع کنه، بگو دیّوثا، دامادتون که دواتچیه، لیقة دوات جمع میکنه. به هر چی نه بدتر آدم دروغگو دشمن خداست، ای وای که چقدر دشمن داری خدا، دوستاتم که مائیم، یه مشت عاجز علیل ناقص عقل، که در حقّشون دشمنی کردی.

صورت اغذیه و اشربه و مخلفات

2010-01-09T13:32:00.002+03:30

دعوت به شام شد، مقبول افتاد، شام ماندند، شام با اشتهای کامل صرف شد. حضرتشان سرخوشان، شام ریاست جمهوری، که با اسباب سفره ایرانی در سفره قلمکار، به طرز ایرانی چیده شد، به جهت ثبت در تاریخ و استفاده تذکره نویسان محقق دانشور به ذیل راپرت می شود:
چلو سفید، عدس پلو، دمی باقالی، خورشت قیمه، کباب چنجه، پنیر خیکی، خاگینه و قورمه؛ به جهت ماست و لبو، چغندر نبود، کدو انداختم، اختراعی شد نو، پر بَدَک نبود؛ شربت آلات، سکنجبین، سرکه شیره، به لیمو، دوغ با ترخان، ترشی همه جور، پیاز، سیر، بادنجان، فلفل، گلپر، هفتِ بیجار، زالزالک؛ مرباجات همه قسم؛ به و بهار نارنج و بیدمشک و بارهنگ؛ کل شیرینی جات از این دست، گز و گزنگبین، باقلوا، ترحلوا، پشمک؛ تنقلات از این قرار، آجیل شور، شور و شیرین، شیرینی، پسته، بادام، فندق، انجیر، آلو، نخودچی کشمش، تخمه، راحت الحلقوم.
گرچه سور و سات مختصر بود، سفره، سفره شاهانه بود، پاره ای بود از خوان گسترده قبله عالم در ینگه دنیا، که توسط نوکر خونی ایشان، به جهت مهمان عالیقدرشان فراهم آمد، جان کلام، از دولتی سر قبله عالم، نمک گیرشان کردیم، بعد از شام، باز قلیان خواستند، حاضر شد. شکر خدا چرس و بنگ طلب نشد، که درویش این در چنته نداشت. میل طرب کردند، جسارتآ به ساحت سماء حضور، ساز را ناخن زدم، فغان کرد.

نشخوار

2010-01-07T11:38:00.002+03:30

حرف و سخن، نشخوار آدمیزاده.
دهن آدمِ زنده، به علامتِ حیاتِ دائم باید بجنبه، یا با خوردنی یا با حرف مفت.

رسوایی

2010-01-05T14:39:00.005+03:30

کوس رسوایی ما بر سرِ بازار زدند.

گرو

2010-01-05T10:34:00.008+03:30

- مَلی این پیشتاب از کجا به دست آمده؟
- یکی از آدم های نظم الدوله گرو گذاشته پیش یک نفر یهودی. پرسیدم چرا این کار خلاف را کردی؟ گفت سه ماه است مواجبم پس افتاده. می گفت بعضی ها مواجب یک ساله طلبکارند.
- با این حساب بقیه آدم ها باید تنبانشان گرو رفته باشد.
- با این نظم الدوله و نظمیه وضع نظم شهر کاملا پیداست. خدا پدر مردم را بیامرزد که حال و حوصله بی نظمی ندارند.
- قربان پاپوش است. تفتین کرده اند. به سر مبارک، خیلی ها چشم دیدن مرا ندارند. و نیّتشان این است که زبانم لال مرا از چشم قبله عالم بیندازند.
- سفارش کن اتصالآ برایت خبر بیاورند. تا شب خانه نرو.
- اگر لازم باشد تا صبح می مانم.
- روزش را به ما برس، شب پیشکش عیالت. بروید.
- مرخص می فرمائید؟
- برو لای دست پدرت.

بی حساب

2010-01-05T10:10:00.007+03:30

اینو همیشه بابام می خوند، نور به قبرش بباره، رفت و بیادمون نموند. خاک سردی میاره، نه شب جمعه حلوایی، نه ورد و قل هواللهی، پاک دیگه لاکتاب شدیم، با همه بی حساب شدیم.

تعیین روز

2010-01-04T15:56:00.006+03:30

- قهوه تلخ.
- خواب بعد از ظهر، برزخ شب و روز، نزاع خیر و شر، با این تفاوت که در میانه روز، بعضی ها خیرشون خسته میشه، بعضی ها شر. من که شرورتر برخواستم.
- بخوابید، خان حاکم، صبح وقتی که شما بیدار باشین، تعیین روز با شماست. نه خورشید.

ابتکار قجر

2010-01-02T22:18:00.007+03:30

- عذر میخوام آقا، جسارته، من تسلسلِ ادرار دارم، برای دفعِ پیشاب باید مکرر برم موال.
- اجدادت از گلدان نقره و تُنگ بلور استفاده میکردن، بُول در گلدان، به جای گل ابتکارِ قَجَر است، شما به گلدانِ سُفال قناعت کنید، حضرتِ اشرف.
- تحفه نطنزه، کارِ دستِ استاد کار ایرانی، دریغ، بمیرم دست به این وقاحت نمی زنم، آقا، این گلدان سفالی اثر هُنریه آقا.
- شما باید کم کم به طَعم پیشاب عادت کنید، نوشابه زندانه. من اگه جای شما بودم، از ادرار خودم شروع می کردم، مطبوع تره.

علی و اُلی

2010-01-02T14:55:00.009+03:30

علی میِ رِه اُلي ميات. اُلي مي رِه ميرشاقلي ميات.

پهلوون

2010-01-01T13:56:00.006+03:30

- میخوای کدوم پهلوون بشی؟
- یه پهلوون که بوی پهلوونای قدیم رو بده، از اون پهلوونا که می رفتند به جنگ دیو و اژدها، نعل اسباشون می رفت، خورجیناشونو دزد می برد، اسباشون از تشنگی میمردن، اما برنمیگشتن، یه پهلوون، پهلوون پهلوونا.

بادکش

2009-12-30T11:47:00.009+03:30

رنگِ بُول. بارِ زبان، غلبه صفرا بر سوداست. سودا بر بلغم. اسباب بیارید که به کار حجامت شویم.

بسم الله الرحمن الرحیم.
الله لااله الاالله هُوَالحَی القَیوم، لا تأخُذُ ... لهُ ما فی السَمواتِ و ما فیِ الارض.

مسئولیت

2009-12-29T10:07:00.018+03:30

- الحق که شکار لیاقت چنین شکارچی را داشته است .
- جثۀ آن شکار، شجاعت شکارچی را می رساند، شجاعتی در خور یک پهلوان، نه برازنده یک سلطان. چون این شجاعت می توانست در جهت فتح شهری باشد. شجاعت سلطان مقدس تر از شهامت یک شکارچی است. این شجاعت می بایست در جهت منافع ملتی باشد. شما می خواهید سلطان باشید؟ با این طرز می توانید حکومت کنید؟ این را بدانید مسئول شمائید. مسئول این ملّت، این مردم، جوابگوی این دنیا و آن دنیا شما هستید. من فقط مأمور شما هستم، من که معصوم نیستم، گاه باشد که درست گفته باشم، گاه باشد که به خطا رفته باشم. جسارت است.

سر مست

2009-12-25T17:55:00.004+03:30

- میخوام بخوری، جُون بگیری. آبِ قلم، عِصاره اس، یه گوساله رو استخوناشو جوشوندم، شده این. ناسلامتی شما چه جور طبیبی هستی طاهرخان؟ دست به یکی کردی با مرده شور؟ لااقل خودتو خوب کن.
- خوب تر از این نبودم.
- زده بالا.
- چه جورم، از مستیِ تب، طاهر شده سر مست. حکایت شیرین این سفر نمکش خونِ طاهره.
- خون که نشد نمک مثِ اینکه زده بالا.

ارغنونِ

2009-12-23T11:38:00.004+03:30

- باز چه ساز کرده ای به ارغنونِ فلک پیرِ چنگ ساز؟
- سَلیحی ساخته ام در خور پهلوان دوران.
- نصیبِ پنجه بُرنا که دلنوازانِ جوان امسال آمدند به میدان.

بیداری

2009-12-21T14:17:00.002+03:30

شب دراز است و قلندر بیدار.

شب

2009-12-18T11:19:00.004+03:30

هر شب پیرِ بی خوابیم، امشب که اجبارِ شب زنده داریه، خواب رهامون نمیکنه، میلِ نوشیدن، عطش دائم.
امشب رو با آب سقاخانه و نورِ شمع، پروانه شدی داش رضا.

کفچه

2009-12-17T19:53:00.003+03:30

دست بی هنر کفچه ی گدائیست.

دستگیری

2009-12-16T16:27:00.002+03:30

مستان را دست گیرید.

دیرتر

2009-12-14T10:23:00.006+03:30

تهران،... من آمدم، سی سال دیرتر، سی سال پیرتر.
تهران! شهرِ اشغال شده، موطِن! مادر!
کی بَزک کرد تو را به این هیئت شَنیع؟
منِ پیر آمدم، نه به خود خواهی، به خونخواهی.

اُخ اُخکم

2009-12-14T10:06:00.003+03:30

ضَرَبَ زیدآ فی اُخ اُخکم ضربآ زورا؟

ساز و آواز

2009-12-11T17:51:00.003+03:30

- من پیر چنگی، شاید از بار معصیت، دستم جدا از ساز خشک شده.
- در آواز حق حاجت به ساز نیست.
تازه به قول عبدالقادرِ خودتان اَکمل آلاتِ الحان، حُلوق انسانی ست.
نایی است که خدا ساخته.
نفیرش از نای خوشتر، استاد گل بهار! یک خط از آن شعرِ ملک الشعرا!

طبله

2009-12-10T21:39:00.018+03:30

در طبله این جادوگر پیر، همه قسم اشخاص طلسم شده موجوده، از حکیم و ادیب گرفته، تا لوطی و باج گیر. هیچ آبِ باطل السحری هم به جادوی اون کارگر نیست. دایره قدرتش به همه محیطه.

چُغُلی

2009-12-10T14:24:00.003+03:30

مادر شوورِ تُقُلی، هر شب میکنه چُغُلی، اون روز که منو دیدی، گُه خوردی پسندیدی!

دفتر آخر

2009-12-09T07:27:00.021+03:30

این چه جنّی بود که با بسم الله ظاهر شد؟ تازه در باء بسم الله دفتر بودم، این دفتر، دفتر آخر شد. نکنه سیگارو از طرف تاجش آتیش زدم. نکنه خط نوشتن موقوفه، موقوف کردن در این ولایت رسمه، رادیو هم چیزی نگفته، ما جنگ رو از رادیو شنیدیم. نکنه این پسری که رادیو گفت به جای پدر نشسته خط نوشتن رو موقوف کرده. عاقبت کارِ آدمی مرگه. حَسنک هم برادر شد، حسنک که تن در داد به دار، صاحب اختیار خودش بود، من کیم که مال وقفی هبِه کنم؟ والاّ اگرجان، جان من بود، پیشکش می کردم به آن پزشک شاگرد شیطان، تا با یک آمپول هوا، فاتحه اش را بخونه. حقیقتآ چه نخبگانند این جانی ها که از هوای مایه زندگی، مرگ بی صدا می سازند. اینان از آن دسته کیمیاگرانند که طلا، مِس می کنند. گر چه برای کشتن، پیرم، نه جوان برای مُردن تا جوانمرگ باشم. از پیش قربانی، نه پدری داشتم چون اسماعیل، نه پسری که اسماعیلم بشود. ابراهیم و اسماعیل، هر دو در یک تن بودند، با من، پس گفتم، ابراهیم، اسماعیلت را قربان کن، که وقت، وقتِ قربان کردن است. قربانی کردم در این قربانگاه، و جوهرِ این دفتر، خونِ اسماعیل است، پسری که نداریم، دریغ گوسفندی از غیب نرسید برای ذبح، قلم نی، از نیستان می رسید نی در کفنم روان، نی خود، نفیر داشت، نفس از من بود، نه نغمه، من می دمیدم چون دَم زدن دَم به دَم تا این نوشته شد:
هنر نمی خرد ایام غیر اینم نیست
کجا روم به تجارت بدین کساد متاع
خدای را به می ام شستشویِ خرقه کنید
که من نمی شنوم بوی خوش از این اوضاع

دعای ملا

2009-12-06T12:36:00.006+03:30

...ن تاغارِ و ...س انبون! بچه تو بگیر و بجنبون، گریه کنه به من چه، خنده کنه به من چه.

پیشگویی

2009-12-06T11:30:00.008+03:30

من منجّم باشی خاص سلطانم، به پاس یک پیشگوئی بزرگ، عبای خلعتی سلطان را پوشیدم و هم نامة محبت آمیز سلطان به دستم رسید. سلطان مرقوم فرموده اند: قران شکست ولی من که پنجاه سال پیش این پیشگوئی را کرده ام، می گویم تقدیر، بازی خودش را کرده. سلطان یک روز اشتباه کرده، قران دیروز نبود، امروز است.

میراث

2009-12-04T23:54:00.002+03:30

میل زن خواهی میراث شاهان است، اما تنها عشق به خوبرویان داشتن، و صرفِ شربت و شیرینی مرد را طفل می کند.

دود تریاک

2009-12-03T12:21:00.011+03:30

دود تریاک بر افلاک چو پرواز کند.
ملک از عرش زخمیازه دهن باز کند.

درد

2009-12-02T19:36:00.013+03:30

درد آمد و رفت، نه طبیب دانست، نه بیمار. که درد چه بود و نه دوا چاره بود، حیرت! میرزا هدی درویش درد با درد درمان شد، دردی رفت، دردی دیگر آمد، طبیبی رفت، طبیبی دیگر آمد که علاج اهلِ هر شهری جداست. این داش رضا، همشهریِ فقیره، اهل شهرِ بیدلا. آنچه در طبله نیست، طَبیبک! در کشکول درویشان است. سیب همیشه صحت نمی آورد، با بار دل صحت نمی آورد، گاهی سیب گوی آسیبه. آقا میرزا رضا! مهمانی تمام شد.

خودیه

2009-12-02T12:52:00.018+03:30

- یعنی کیه ناغافل این وقت شب، پاشو، پاشو، جُل و پلاستو جمع کن، از اطاقِ دیوار بزنیم به کوچه تا درو نشکستنن.
- کیه؟
- آدمی که از خود نامی داشته باشه نیستم.
نه مُحتَسبم نه رند شب.
نوکر را به اسم ارباب میشناسن، آدمِ معیر الدوله ام، با داش رضا کار دارم.
- بَه، با یه لنگر دَر چی شد؟ طوفان شد، آدم خیس که از بارون نمیترسه، بزار بیاد تو، خودیه.
- خدا رحمش کرد، پا شده بودم گو شِشو ببُرم بذارم کفِ دستش.
- برو از تو کوچه حمام، از در مطبخ خونه بیا تو.

شکم

2009-11-29T10:49:00.004+03:30

خر رو با خور اردوور می کنیم، مرده رو با گور املت.

برکت

2009-11-29T10:43:00.003+03:30

آهنم برکت خداست، مثل دونۀ گندوم نعمته ... انار میوه بهشتیه خونو صاف میکنه، اِلاّخون ناپاکونو.

فروش

2009-11-24T19:34:00.002+03:30

نوبت هجرانه، موسم عشق و کار، هر سال از عمرم رو به بهای یک روز تندرستی می فروشم.

ترانه ی رو حوضی

2009-11-24T18:43:00.016+03:30

کلنگ از آسمون افتاد و نشکست

کُماجدون خورش یکدفعه سر رفت

کلنگ از آسمون افتاد سر جاش

و الاّ من کجا و خالِ لب هاش

کلنگ از آسمون افتاد لب جوب

والاّ من کجا و دسته گوشکوب

کلنگ از آسمون افتاد تو مُشتم

لوتین[1] و عقربو یکدفعه کشتم

کلنگ از آسمون افتاد تو کوچه

و الاّ من کجا و لنگ جوجه

کلنگ از آسمون افتاد رو چینه

و الاّ من کجا و وصله پینه

کلنگ از آسمون افتاد رو گُردم

گرسنه م بود دو تا یابو رو خوردم

[1]: رُتیل

باور

2009-11-23T12:36:00.015+03:30

دو باور غلط سال هاست که در بارۀ من بین مردم رواج دارد.
یکی این که من روشنفکرم، فقط به این دلیل که عینکی هستم؛ و بدتر از آن این که هنرمندم، چون فیلم هایم نمی فروشد.

گوشت شکار

2009-11-21T12:13:00.002+03:30

گوشت شکار خوراک قهوه خونه نیست، با چایی و نقل نمیسازه. کباب، خیر آب می طلبه و خونه آکاووس.

بقاء بر مِیّت

2009-11-17T11:10:00.005+03:30

- چرا نیومدی در دکون؟
- امروز جمعه س ، تعطیلیه
- امروز دوشنبه س، خیلی داریم تا جمعه!
- نخیـــــر! توو اون تقومیه که آقام اون سال عید خودش با دسته خودش بهم عیدی داد امروز جمعه س!
- اون تقویم باطله س!
- واسه من جمعه جمعه ی آقامه، شنبه شنبه ی آقامه! ...خواه مرده خواه زنده....چخ تقلیده مرده جایزه -آقا میگه بالا منبر- هِکی! اینو!!!

عینَهو

2009-11-14T15:56:00.024+03:30

شدیم عینَهو سگ ِحسن دَله، صبح به صبح با خلیفه نونوایی آ از خونه میایم بیرون، شب با مطربا بر می گردیم خونه.

اثر هنری

2009-11-12T14:26:00.006+03:30

در خریدِ آثار هنری، هر قدر که سخاوتمند باشی، باز ممسکی. توانگری ما همیشه مغلوبِ درویشی شماست. بیشتر بخواین، بیشتر بخواین، مضایقه نمی کنم.

پیشواز

2009-11-11T18:08:00.019+03:30

پیشوازمون اومدن، چِخه بابا. چِخه، سگای هر محله بلا نسبت به آدمای همون محله رفتن، همه گرِه گورین، همه... لااله الاالله ... خدا به دادمون برسه، آرزو می کنم ازاینجا قِسِردربریم، این کاروانسرا، محل سکونت لُختیا و غُربتیاس. مثِ گله گوسفند، گله گله تِپیدن لاهم. آلونک، آلونک، تاریک توریک تر از آغَل گوسفند. کنه و مرض درو دیوارشو ورداشته. آقا نصرالله، دست و پا تو بپا به چیزی نزنی، که عَمومشون تب و لرزین و تراخمی. دق الباب کن بابا.

ریز و درشت

2009-11-09T18:09:00.011+03:30

- عرضم این است: سفارت انگلیس به میرزا آقاخان ورقه تحت الحمایگی داده. میرزا آقاخان مرد خود فروشی است که باید در تبعید باشد و نقض حکم کرده، به دلخواه خود آمده است به تهران. دولت ما به یک آدم خود فروش گفته است بروید به تبعید، و سفارت انگلیس گفته است نه، این جا باشد بهتر است.
- خودتان را برای این مقولات خسته نکنید، بگذارید این خودفروش، باشد پیش آن جماعت خودخواه. از جهت این که کسب دولت از رونق نیفتد، جنس باید جور باشد. ریز و درشت لازم است، در میان زنان حرم هم اگر زن های زشت نباشند، سوگلی جلوه نمی کند.

معرکه

2009-11-09T17:57:00.014+03:30

این چه معرکه ای است گُنده بک ؟ باز تالار را با اصطبل اسبان اشتباه گرفتی ؟ آخور بگیر، ما حضور داریم، قاطرچی را که صدراعظم کنی، دربار بهتر از این نمی شود.

همسفره

2009-11-08T18:21:00.009+03:30

- بسم الله.
- گوارا. هوسِ کبابِ بازار کرده بودم.
- کباب بازار رو باید تو بازار خورد.
- می برم در دکان، کسی در دکان نیست، اهل خانه رفته اند زیارت، تنهام.
- آدم بی همسفره باشه، کبابِ یخ کرده هم بخوره؟ اگه یه وقت هوسِ چایی قهوه خونه کردی بیا، قهوه خونه سرگذر.

شکمباره

2009-11-07T18:15:00.007+03:30

ازراه شکم. سیرمونی نداشتم، شکمباره بودم، راست روده. به عشق خوردن شدم شاگرد چلوئی. مُزدم سیر شدن بود. پلو سیرم نمی کرد، پولوام برام حکم آجیل شیرینی رو داشت و هَلِه هولِه. فقط تیلیت بادیه آبگوشت، حریف این خیک صاب مرده من بود. منم کشته قیمه بودم و آقا، هلاک قورمه. حاجی چلوئی گفت جای پلو خوری خونه اعیوناست.

فرهنگ

2009-11-06T11:55:00.009+03:30

به اعتقاد استاد قلندر، انسان ولایت جغجغه، انسانی است مسلح به فرهنگ سینه به سینه، فرهنگ انتقالی، که باید از بدو تولد بشنود و تا دم مرگ بگوید. در این گفت و شنود دائمی، نیازی به کتاب و نوار و فیلم نیست.

نمایشات

2009-11-06T11:41:00.009+03:30

نمایش عامیانه ایرانی در میان مردم با مردم و برای مردم ایجاد می شود. هنر در برابر خواست واقعی مردم پسندی، چیز بسیار مهملی است و ما با احیای این گونه نمایشات از قبیل مار بازی و معرکه گیری به زودی شاهد اجرای نمایش های کیسه کشی، پنبه زنی، کشک سابی، تیله مات بازی، دوک بازی، یه مرغ دارم چند تا تخم میکنه، چهل تا، پس چند تا، صدتا و یه قُل دو قلُ، آنچنان از زمینه هنر فاصله می گیریم و به اصل احیای سنت می پردازیم که هنرپیشگان ترک پیشه کنند. شروع کن مرشد.

ملت

2009-11-04T19:47:00.003+03:30

این ملت خواب، این ملت بنگی و افیونی و خواب.

زندگی

2009-11-04T17:32:00.006+03:30

زندگی عشقی من واقعاً وحشتناکه، آخرین باری که درون یک زن بودم، زمانی بود که برای بازدید داخل مجسمه آزادی شدم .

عزل و تبعید

2009-11-02T08:54:00.001+03:30

در تبعید به دنیا آمده ام، تبعیدی هم از دنیا می روم. پدرم به جرم اختلاس تبعید بود با اهل بیت به کاشان. کاش مادر نمیزادم. عهد این شاه به وساطت مهد علیا به خدمت خوانده شد. کارش بالا گرفت، شد صدر اعظم. شبابِ حاجی بود که به جرم دستیاری در قتل امیرکبیر، مغضوب قبلۀ عالم شد. بندۀ مرتد خدا و ملعون مردم، هم از صدارت عزل شد، هم تبعید. به عمرم حتی از آدمهای خانه عبارت “خدا پدرت را بیامرزد” نشنیدم.

آئین

2009-10-30T16:21:00.011+03:30

آهو نمی‌شوی به این جست و خیز گوسفند، آئین چراغ خاموشی نیست، قربانی خوف مرگ ندارد، مقدر است. بیهوده پروار شدی، کمتر چریده بودی بیشتر می‌ماندی، چه پاکیزه است کفنت، این پوستین سفید حنابسته، قربانی، عید قربان مبارک، دلم سخت گرفته، دریغ از یک گوش مطمئن، به تو اعتماد می‌کنم همصحبت. چون مجلس، مجلس قربانی است و پایان سخن وقت ذبح تو، چه شبیه چشم‌های تو به چشم‌های دخترم، مهرالنساء، ذبح تو سخته برای من. اما چه کنم وقتی یک قصاب مسلمان آداب دان نیست.

کسبه و تجار و صاحبان حِرف

2009-10-30T15:59:00.008+03:30

از صندوق ساز و خراط و درودگر و حلبی کار، چلنگر و علاق بند و نداف تا عطار و رزّاز و بزّاز و چلوپز و بُنکدار. والا چوب و فلک در کار است، بند و محبس و گرز و چماق، و حساب با دوستاق دار و داروغه و گزمه ها کل رعایا موظفند در تشریفات بدرقه و مشایعت ایلچی مخصوص قبله عالم، مشارکت نموده، دعاگو باشند.

هنر

2009-10-29T14:54:00.008+03:30

استاد تویی. هنر این فرشه. شاهكار این تابلوست. دریغ همه عمر یك نظر به زیر پا نینداختم. هنر این فرش گسترده است، شاهكار، كار توست یار محمد، نه كار من.

کباب

2009-10-28T16:28:00.006+03:30

کباب بدون سیخ، مزه کباب نداره، هیچ کبابی، هم کباب بازار نمیشه، حتی کباب دربار، کبابو باهاس داغ داغ با سیخ به نیش کشید، استاد یه دو تا گل بزن، بکش به دندون.

اسباب

2009-10-27T12:16:00.007+03:30

دیگ هفت منی و سه منی، پاتیل خورشتی، آبگردون، آبکش، کفگیر و ملاقه، جار زمینی، هوایی، سی شاخه، تک پایه، بلور، ورشویی، شمعدون، رومیزی چلوار، زیر سیگاری، دبیت سیاه، کتیبه، لاله، بخاری ده تا، میوه خوری پر طاووسی پایه دار بلوری شیش تا، مسقطی خوری پایه جاری پنج دست، جا تخم مرغی چهل تا، تنگ دوغ تراش دار ساده، الوان، مختلف، بیست تا، بشقاب تخت، ساده گل سرخی، گندمی، حاشیه سیاه، لب طلایی، حاشیه آبی، مختلط صد تا، دیس ماهی بزرگ دو تا، قاب گرد دوازده تا، وزیری، دوری دوازده تا، کارد و چنگال دسته استخونی دو دست، آل پاکا سه دست، نمک پاش بیست تا، خورشتی گل سرخی بیست و پنج تا، سفره چهار متری چلوار دو تا، سفره پنج متری کتون دو تا، قوری، قوری منقلی، قاشق چایخوری صورت شاهی دو دست، سینی نوربلین دو تا، ورشوی مغز سفید چهار تا، حاج ممد حسنی چهار تا، آفتابه لگن یه دست، گیلاس شربت خوری با انگاره ورشو شیش دست، استکان چایخوری با انگاره نقره هفت دست، سماور برنجی مسوار، روسی مارک دار نیکلا چهار تا، قندون در دار ورشو هشت تا، قند گیر هشت تا، دهن اژدری بیست و پنج تا، میز آبداری، دوستکامی، خنچه، فرش کرمون زمینه لاکی، قاب قرانی، سه و چهار، دوازده تخته، قالیچه قمی جفت عکس دار، دیوار کوب، کناره شصت متر، عسلی بیست و پنج تا، لهستانی صد تا، الوار تخت حوض ...

دلشوره

2009-10-25T17:55:00.005+03:30

تن کثیف مایه اش شستنه، یه تشت آب کافیه.
دریاست که دلشوره داره از پلیدی دل.

مرتیکه

2009-10-24T18:22:00.012+03:30

- مرتيكه مِزقونچی تو گفتی می‌خوای دو تا گلدون بزاری سرپشت بومت كه با صفا بشه، نه اينكه ورداری سرتاسر سقف خونه‌ی مردمو اينجوری برينی بهش .
- گه چه عيبي داره؟ دو تا سوراخ پيدا شده، خب مي‌گيرمش . اما عوضش تو اين سيستم من ....
- سيستم من، سيستم من، بشاش به اين سيستم!

فی

2009-10-24T09:30:00.014+03:30

تعیین قیمت هنر، از هنرمند ساخته نیست. در خرید خون دل، ادب معیار باشه، بهتره تا مروت. هنر رو وقتی به عشق می فروشی سود کلانی کردی، و غیر عشق، قیمت در حکم خون بهاست. کم و زیادش برای رفع حاجته.

حال و قال

2009-10-23T15:10:00.003+03:30

از راه شاگرد آشپزی پام واز شد خونه وزیر وزرا. یه شب که خونه عیسی خان وزیر مهمونی بود، نشسته بودم لب حوض به دیگ سائیدن. صدای تار و تنبک بلند بود. حال خودمو نفهمیدم. چند سالِ پیشم تو بازار آهنگرا از غوغای چکش و مس به چرخ اومدم. اِنقدر چرخ، چرخ عباسی زدم که بیهوش افتادم زمین. مادر خیال کرد غش کردم. اون شبِ مهمونی از دیگ سائیدن، افتاده بودم به دیگ کوبوندن، که یکهو، شمایلِ جنابِ وزیر هویدا شد.

همساده گاوا

2009-10-22T19:25:00.007+03:30

بیا، برو تو، برجی سه تومن اجاره ش کردم، از مش محمد گاوداری، یه هِل پوک توش نبود، مِث عروسش کردم که عروس میاد توش، یه حیاط داره قد غربیل، یه باغچه قد، قد قوطی کبریت، شدیم همساده گاوا، بیا،بیا، خوبه.

انگشتک

2009-10-22T19:01:00.004+03:30

آزردمت انگشتک؟ دوست داری آتش از اسلحه بچکانی یا مرکب از قلم نئین؟ خون میطلبی یا جوهر؟ انگشت کی در میان باشه گرانقدر تری، خوشنویس یا تفنگچی؟.